Zoeken in deze blog

maandag 14 maart 2011

Wederzijdse huidhonger

Afgelopen najaar meldde ik mij aan voor de opleiding tot draagdoekconsulente (een draagdoekconsulente is iemand die alles af weet van draagdoeken en andere babydragers en ouders uitleg kan geven over het gebruik ervan en ze kan helpen met het leren knopen van de doek). Helaas waren er veel te veel inschrijvingen voor deze opleiding en schoof mijn aanmelding door naar de volgende keer dat deze wordt aangeboden. Ook voor de tweede opleiding was de belangstelling zo groot, dat het niet zeker is of ik dan wel een plekje krijg... Jammer voor mij, maar goed nieuws voor de baby's in Nederland, want hoe meer kindjes er gedragen worden, hoe beter!

Terwijl het dragen van je kindje aan populariteit wint, wordt het door veel mensen nog steeds gezien als iets vreemds, etnisch of op zijn minst bijzonders. Ik vind het daarentegen juist vreemd om je kindje (en dan met name een pasgeboren baby) een halve meter voor je uit in een karretje de wereld in te duwen, los van zijn moeder (of vader) waar hij uit voortkomt en waar hij zich vertrouwd en veilig bij voelt. Er is niets normalers en natuurlijkers dan het dragen van je baby, een wezentje dat 9 maanden dichter bij je is geweest dan iemand ooit kan zijn.

Sinds is bewezen dat baby's behoefte hebben aan fysiek contact wordt er veel geschreven over huidhonger: Lichaamscontact als een noodzakelijke levensbehoefte van baby's. Wanneer baby's veel worden gedragen groeien ze beter en huilen ze minder, zo werd wetenschappelijk bewezen. Maar je hebt er geen wetenschappelijke onderzoeken voor nodig om te ervaren hoe goed het je baby'tje doet om dichtbij je te zijn. Het weldadige gevoel van je baby die op je buik in slaap valt is met niets te vergelijken. Of de heerlijke tegelijk wakkere en ontspannen aanwezigheid van een kindje dat vanaf je rug tevreden en benieuwd de wereld inkijkt... daar kan geen wetenschappelijk onderzoek tegenop. 

Huidhonger is trouwens wederzijds. Ik draag mijn baby niet alleen maar bij me omdat het zo goed is voor haar, het is ook eigenbelang. Want ik heb ook huidhonger (of zal ik het babyhonger noemen?!)! Volgens mij heeft een moeder in de eerste maanden het contact met haar baby net zo goed nodig, als de baby haar nodig heeft. Ik ben benieuwd hoeveel wetenschappelijke onderzoeken er weer voor nodig zijn om dat aan te tonen...




Geen opmerkingen:

Een reactie posten