Zoeken in deze blog

dinsdag 19 april 2011

De geboorte van de moeder

Er zijn in je leven een paar van die zeldzame momenten dat de tijd lijkt stil te staan en je één wordt met de kloppende pols van het universum. Je wordt Leven met een hoofdletter 'L' en overstijgt je persoonlijke identiteit (of liever gezegd de schijn ervan). Je bent niet meer een persoon met een gezicht en een naam en een geschiedenis en een toekomst, je Bent alleen nog maar zonder enige voorwaarde, oordeel of beperking. Als ik deze staat van zijn een naam zou moeten geven, dan zou Liefde het meest in de buurt komen...


Liefde is de drijvende kracht tijdens een geboorte. Alles wat instaat tussen jou en de liefde zal tijdens een bevalling aan het licht komen. Als je iets wat je niet bent in stand wil houden, als je het onbeheersbare wil sturen, dan ontstaat er angst. Want angst is niets anders dan het tegenovergestelde van liefde. Al wat je kunt doen is je hoofd buigen en ja zeggen tegen het leven dat veel groter is dan jijzelf. 

Op de momenten dat je ja zegt en je helemaal toewendt, dan neemt de liefde het over. Je kunt alleen nog maar de stroom volgen. De weeënkracht die door je heen dendert, breekt alle muren open en laat alleen achter wat echt is.Terwijl je je identiteit overstijgt, ben je tegelijkertijd de ultieme expressie van je identiteit: op je allermooist, op je allerkrachtigst, op je allerechtst. Zo vinden er tijdens een bevallig twee geboortes plaats: De geboorte van je kindje zelf en de geboorte van een wezen dat leven schenkt; een wezen dat moeder is en grenzenloos liefheeft.






Geen opmerkingen:

Een reactie posten